Trail des Fantomes

Trail des Fantomes -  zondag 21 augustus 2011

Een paar dagen na de verschrikkelijke gebeurtenis bij Pukkelpop in het Belgische Hasselt waarbij dodelijke slachtoffers vielen door het extreme weer vertrekken Maurice Paulussen, Hans Martens, Ludi Claassen, Patrick Franken en ik gezamenlijk vanaf het Nederlands-Limburgse dorp Elsloo richting La Roche-en-Ardenne voor de Trail des Fantomes.

Een aantal van ons heeft vorig jaar ook deelgenomen aan deze trail. Zij waren buitengewoon enthousiast en wilden er dit jaar dan ook weer erbij zijn. Deze editie is er een 25 kilometer met 1000 hoogtemeters en een 50 kilometer met 2400 hoogtemeters. De eerste 15 km en de laatste 10 km van beide afstanden lopen alle deelnemers op hetzelfde parcours.

Onderweg richting La Roche was het behoorlijk regenachtig. De weersvoorspellingen gaven echter in de loop van de dag pas onweersbuien en regen. Door het slechte weer denk ik in de auto geregeld aan de gebeurtenissen van Pukkelpop en moet er niet aan denken zo’n extreem weer te treffen tijdens de ‘spoken’trail vandaag. Ook het thuisfront wordt geïnformeerd over de omstandigheden en medegedeeld beter niet te komen supporteren.

Al rijdende merken we dat we aan de late kant zullen zijn. Een kwartiertje voor de start komen we pas aan in het centrum van La Roche. Het is snel zoeken naar een parkeerplaats en we vinden er een achteraan de geparkeerde slinger van auto’s. Vlug omkleden en even vechten tegen de klok want we moeten onze startnummers nog ophalen. Tepels aftapen, hier en daar snel wat vaseline smeren, rugzak om en go!

Bij het afhalen van de startnummers resteren er net genoeg veiligheidsspeldjes om de nummers te bevestigen. Als we daar mee bezig zijn om 2 minuten voor 10 en naar buiten lopen roept Maurice ons dat het startschot is gegeven. We zien de deelnemers vertrekken en hollen er achter aan. De trail gaat meteen via een asfaltweg heuvelop. Ik probeer via de zijkanten naar voren te geraken en hoop dat er nu even geen smalle single trail gaat komen, want dan zou inhalen niet meer mogelijk zijn.

Ik herinner me dat ik een jongere jongen passeer die op blote voeten loopt en verbaas me erover. Na een tijdje verschijnt Patrick naast me, ook hij heeft zich gehaast vooraan te komen.

Sommige stukken van de trail zijn schilderachtig mooi. Als we langs een bosrand lopen en het dal in kijken hangt er een adembenemende wolk van nevel boven het dorpje. Het is een prachtig beeld. Ook krijgen we geregeld schitterende vergezichten te zien.

Tijdens een afdaling in het bos richting de rand van de rivier de Ourthe moeten we letterlijk zigzaggend van boom tot boom dalen. Vervolgens loopt een groot gedeelte van het parcours parallel aan de rivier. Het is een erg technisch stuk waar voor mijn gevoel geen einde aan komt. Er liggen grote gladde keien waar je niet omheen kunt en vele boomwortels. Het is ook opletten op de gele richtingspijlen. Op dit stuk ben ik aan het stuntelen en kom niet vooruit. Ik pak wat herstel maar verlies daarentegen ook tijd. De oversteek door de rivier op het 15 kilometerpunt kan nu elk moment komen en ik ben erg benieuwd hoe het zal zijn.

Bij de uitgebreide verzorgingspost vlak voor de passage door de rivier grijp ik snel een chocolade ‘racer’ en ren vervolgens door het water. Op de bodem liggen grotere platte keien en het loopt eigenlijk vrij goed. Het water is lager dan kniehoogte en spat opzij. Voor ik weet ben ik aan de overkant.

Na de oversteek volgt meteen een steile helling. Met natte sokken en water in de schoenen loop ik al bijtend in mijn racer omhoog. Bovenaan kijk ik opzij en zie Patrick weer naast me verschijnen. We lopen samen een stuk verder en langzaam verdwijnt hij weer. Er volgen steile afdalingen, mooie passages langs paarse heide en stukken door hoger gras. Na de volgende verzorgingspost komt er voor mij nog een nieuw element: we moeten verticaal met handen en voeten omhoog klauteren. Gelukkig staan er links en rechts korte boomstronken om ons aan op te trekken. Het voelt ongewoon en daardoor zwaar. Patrick verschijnt en klimt voorop, ik volg. Bovenaan blijft het steil en kan lange tijd nauwelijks worden hardgelopen. Als we in een dennenbos terecht komen is het even zoeken naar de route die blijkbaar moet worden vervolgd op een breder pad naast het bos. De laatste dalende vier kilometer besluit Patrick rustig te lopen, mede met het oog op de door hem met Marc Weening te lopen TransAlpineRun begin september. Ik haast me en probeer nog wat tijd goed te maken. Als het bordje 1 km verschijnt komt een voldaan gevoel naar boven en weet ik dat ik er bij ben.

Na de finish bij de Ourthe koelen we even in het riviertje en praten we na met de Nederlandse deelnemers. Alle deelnemers krijgen na afloop een grijs functioneel shirt en de echte bikkels die in de top 50 van de lange trail zijn geëindigd krijgen een uniek zwart exemplaar.

Op het nabije gelegen terras genieten we nog van een Rochefort bij een inmiddels opgelopen temperatuur van circa 28 graden.

De Trail des Fantomes is een prachtige trail met avontuurlijke elementen en een prima organisatie. Met winnaar Thomas Dunkerbeck, Bas Koenders op de tweede plaats en Elbert Voogt op de zesde plaats bij de 50 km en met Michel Buijck als derde, ik als vierde en Patrick als achtste finisher bij de 25 km hebben de Nederlandse deelnemers het ook nog eens erg goed gedaan!

Uitslagen

Video Trail des Fantomes 2011

Lees meer verslagen door Max Bemelmans