MudSweatTrails - Het platform van en voor trailrunners in de Benelux

Het platform voor Nederlandstalige trailrunners met actueel nieuws, know-how, reviews, trail events en de meest complete trailkalender

MudSweatTrails op InstagramVolg MudSweatTrails via TwitterMudSweatTrails op FaceBooke-mail MudSweatTrailsdoorzoek mudsweattrails.nl

Dutch Runners - partner van MudSweatTrails

In the Spotlight


Ortovox Civetta

 

 

Sponsors

Een ervaring zegt meer dan 1.000 woorden

Veel mensen in mijn omgeving hebben weinig beeld bij wat trailrunning nu precies inhoudt. Soms moet je dingen gewoon ervaren, dus besloot ik een paar vrienden over te halen om met mij mee te gaan trailen in de Duitse Eifel. Van Marc Weening kreeg ik een GPS-bestand van een route met daarin alles wat het trailen leuk en uitdagend maakt. Pittige klimmetjes, snelle afdalingen, wat vergeten paadjes, mooie uitzichten, af en toe een vlakker stuk om de benen los te gooien en een terrasje halverwege.

Afgelopen zaterdag verzamelden wij op een carpoolplaats langs een Nederlandse snelweg, en nog geen 2,5 uur later maakten we in een rustig tempo onze eerste hoogtemeters in het Siebengebirge. Zes mannen, met verschillende sportachtergronden, allemaal behoorlijk fit en in voor een dagje genieten (afzien) in de “bergen”. Met de belofte dat we naar boven zouden wandelen, en alleen de vlakke stukken en de afdalingen zouden rennen, kreeg ik ze mee op een tocht die ongeveer 27,5 km zou moeten gaan duren.

De eerste twee kilometers wandelden we al kletsend bergop en toen onze spieren net zo los waren als onze tong, konden we rennend de eerste echte afdaling in. Dat is toch even anders dan een asfalt/bosrondje in NL! Na een mooie afwisseling van klimmetjes en afdalingen over verschillende soorten paden en een culturele onderbreking bij een kasteel, kwamen we bij een van de gaafste stukken van de route.

Door een kleine kloof, langs een smal riviertje, daalden we op volle snelheid in ongeveer 1,5km een kleine 200 hoogtemeters af. Terwijl we daalden, steeg onze hartslag, en ons adrenaline-niveau piekte. Wat een flow!

DIT is dus trailrunning, een ervaring zegt meer dan 1000 woorden…

Lachende gezichten, ook om de dame-met-broek-op-haar-enkels, die dacht dat ze een prima plasplekje gevonden had achter een grote rots…midden op ons pad… Guten Tag!

Na de volgende klim en een steile afdaling liepen we plots weer in de bewoonde wereld. De folder noemt het waarschijnlijk “een authentiek Duits dorpje”… ik was blij met een lekker glas cola. Ondanks het hoge toeristische gehalte, zaten we heerlijk op het terras en bewonderden een kasteel op een “bergtop” (321m) die hoog boven het dorp uittorende.

“Mooi hè, daar staan wij ook zo”.

Raar hoe vrienden je soms helemaal niet serieus nemen; het leek bijna alsof ze tegen de klim opzagen.

Vervolgens rekenden we dus maar snel af en begonnen aan de klim. Gelukkig bood het bos schaduw, want inmiddels was het aardig warm. Een half uur later stonden we op de top van de Drachenfels, met de ruïne van het gelijknamige kasteel. Door het mooie uitzicht, en de bereikbaarheid met een bergtreintje, kennelijk een populaire attractie voor alle Rijn-cruises. Wij waren daar dus snel weer weg en na een korte afdaling over asfalt doken we het bos weer in.

Plotseling zag ik aan onze rechterkant een soort rotskom met een diameter van ongeveer 20 meter. Het leek op een krater van een meteoriet. Ik keek op mijn handheld-GPS en constateerde met een glimlach dat onze route hier ongeveer schuin de berg op ging. We liepen de rotskom in, om er via een leuk stukje klauteren aan de andere kant weer uit te klimmen. We stonden vervolgens op een gave single-track die, door rotsachtig terrein, langs verschillende mooie uitzichtpunten liep. Berggevoel, op 2 uur rijden van Nederland!

In de kilometers daarna slingerden we op en neer over beboste heuvels. Langzaamaan ontstonden er pijntjes en deed de vermoeidheid zijn intrede. We besloten een klein lusje van ongeveer 2 kilometer te bewaren voor een andere keer en klommen direct door naar een groot hotel op de Petersberg. Na een korte pauze begonnen we aan de laatste steile afdaling, waarbij we meer wandelden dan renden. Samen uit, samen thuis. De laatste paar honderd meter kozen we met ons verstand voor de vlakke variant, en lieten we een “paadje dat er ooit was” links liggen. Als afsluiting toch nog een avontuurlijk hellinkje en toen stonden we plotseling weer naast onze auto’s. Rond de 6 uur lang hadden we genoten van dik 25 km met bijna 1100 hoogtemeters. Honger!!

Trailrunnen zoals op vakantie, terwijl je maar een dag weg van huis bent, inclusief een “Schnitzel mit Pommes Frites”. Een prachtig gebied waar je het op (en naast!) de paden zo gek kan maken als je zelf wil. Een geweldige trainingslocatie voor ervaren mountainrunners, maar ook een mooi begin voor trailers die nog dromen van hun eerste bergtrail. Een gebied waarmee je je vrienden verslaafd krijgt aan trailrunning. Het afgelopen uur stromen de appjes binnen en worden afspraken gemaakt voor later deze week: 20 km over de Posbank.

Zij weten het nu ook….. Life is better on the Trails!

 

 

Berichttype: 

Reacties

We nodigen je uit je reactie te posten of vraag te stellen. Op die manier kunnen we als community elkaar inspireren en van elkaar leren. De redactie heeft het recht kwetsende of zuiver commercieel geladen boodschappen van het forum te verwijderen.

Leuk en enthousiast verslag!

Dit klinkt en ziet eruit als een leuk gebied dichtbij huis om ook mijn vrienden te introduceren in het trailrunnen. Wat is de gelopen route? Ik zie dat je een gps bestand hebt gekregen, is dat ergens beschikbaar?

Dat zou mooi zijn!

Sponsors

site: IanusWeb